ME FAT MUAJI I SHEJT I RAMAZANIT 

Te dashur lexues.Ne jemi ende të ri dhe ne duhet të punojmë për të aritur diçka, sepse nëse punojmë (mësojmë) në pleqëri nuk do të vuajmë për një kafshat buke.Sepse dituria fitohet në fëmijrijë e jo në pleqëri.Për atë shkak se ne atëher jemi të dobët dhe ne nuk kemi mundësi për të punuar me stilolaps.Ka njerëz që nuk dinë se ç’është lapsi por le të mos harojnë se një laps është shumë më i leht se një shatë(vegël dore e bujqëve).Dhe kështu që njerëzit të cilët nuk dinë ç’është shkrim-leximi ato ndryshe mundë të quhen njëjtë si njerëzit e verbër,kjo sdo të thotë se ato nuk mundë të shikojnë edhe ku të ecin,por vetëm diçka tjetër,nëse dikush prej jush se kupton unë mund tua shpjegoj me ca fjalë të shkurta se njeriu që s’di të lexoj apo të shkruaj ai nuk e sheh dritën e jetës sepse pasuria më e madhe gjendet në dituri e jo në thashethëme të kota të njerëzve.Pra le të mësojmë,të lexojmë sa jemi më të vegjël,të lexojmë libra me ca forcë që kemi që të arimë ca dituri sepse dituria nuk ka fund,ne në kohën e sodit i kemi të gjitha kushtet dhe përsëri nuk angazhohemi-mundohemi ndërsa shkrimtarët tanë shqiptar p.sh Naim Frashëri,Sami Frashëri, Luarasi, Naçi Nuçi etj etj,këta janë munduar të fitojnë ca dituri me ca forcë vetëm në dritën e qiririt dhe përsëri me dituri nuk mundë ti arimë sepse ata kanë vdekur por emrat, veprat,vjershat,prallat,e tregimet nuk ju harrohen kurrë.
Dituria është: te dish ose te kuptosh diçka ashtu si është ne realitet, qofte
ajo çështje konkrete apo abstrakte. Pa dyshim, supozimet nuk mund ti quajmë
dituri, mirëpo këto janë rruge qe na shpijnë ne dituri, e ne ende nuk e kemi
kaluar ketë rruge.